Obraz kliniczny jest wysoce zmienny — od łagodnej nietolerancji wysiłku do ciężkiej, postępującej słabości mięśni. Do typowych objawów należą opadanie powiek, osłabienie mięśni gałkoruchowych (diplopia, oftalmoplegia), osłabienie mięśni twarzy i gardła (mowa nosowa, trudności w połykaniu i żuciu), osłabienie mięśni kończyn — szczególnie proksymalnych — z chodem kaczkowatym, a także osłabienie mięśni osiowych z opadaniem głowy. W ciężkich przypadkach, zwłaszcza przy infekcjach, mogą wystąpić zaburzenia oddechowe. Charakterystyczną cechą jest nasilanie się osłabienia przy wysiłku i powtarzanych ruchach oraz poprawa po odpoczynku. U pacjentów z mutacjami DOK7 dominuje niekiedy obraz miastenii kończynowo-obręczowej z chodem kaczkowatym, bez istotnego zajęcia mięśni gałkoruchowych.